Gruaja bleu pak ushqim për një lypës, një minutë më vonë ai i dha asaj një shënim që e bëri të qante
Ishte një ditë e zakonshme kur një grua po dilte nga një dyqan ushqimor. Pranë hyrjes, ajo vuri re një burrë të moshuar që kërkonte ndihmë. Shumë njerëz kalonin pranë tij pa e vënë re, por ajo vendosi të ndalej.
Në vend që t’i jepte para, gruaja hyri sërish në dyqan dhe bleu disa ushqime bazë. Kur ia dorëzoi qesen, burri e falënderoi me një buzëqeshje të sinqertë. Dukej i prekur nga gjesti i saj, i cili për të kishte një vlerë shumë më të madhe sesa vetë ushqimi.
Pak çaste më vonë, burri nxori nga xhepi një copë letër të palosur dhe ia dha asaj. Gruaja u habit dhe e hapi menjëherë për të parë se çfarë shkruhej në të.
Në shënim ishte një mesazh i thjeshtë, por tepër prekës: “Nuk e di nëse e kupton sa shumë do të thotë ky gjest për mua. Sot isha gati të humbisja shpresën te njerëzit, por ti ma riktheve besimin. Faleminderit që më trajtove me dinjitet.”
Kur i lexoi këto fjalë, sytë e gruas u mbushën me lot. Ajo kuptoi se një veprim i vogël, që për të dukej i zakonshëm, kishte pasur një ndikim të madh në jetën e dikujt tjetër.
Para se të largoheshin secili në rrugën e vet, ata shkëmbyen një buzëqeshje. Gruaja vazhdoi ditën e saj, por mesazhi i atij shënimi mbeti gjatë në mendjen e saj. Ai i kujtoi se mirësia nuk matet nga madhësia e veprës, por nga zemra me të cilën bëhet.